Definitie van Tawḥīd
Tawḥīd (eenheid van Allah) betekent letterlijk “iets één maken”. Het echte Tawḥīd wordt echter alleen bereikt door ontkenning en bevestiging:
- Ontkenning: het ontkennen van elk recht van aanbidding of eigenschap aan iets anders dan Allah.
- Bevestiging: het toekennen van dat recht uitsluitend aan Allah.
Bijvoorbeeld: de uitspraak “La ilaha illallah” (“Er is geen god behalve Allah”) ontkent goddelijkheid aan alles behalve Allah en bevestigt dat het recht op aanbidding alleen aan Hem toekomt.
Soorten Tawḥīd
Alle soorten vallen onder de algemene definitie: het toekennen van Allah wat Hem alleen toebehoort. Volgens de geleerden zijn er drie soorten:
1. Tawḥīd ar-Rubūbīyah (Eenheid in Heerlijkheid)
- Schepping: Alleen Allah is de Schepper; alles wat bestaat, is door Hem geschapen.
- Heerschappij: Alleen Allah bezit absolute heerschappij.
- Beheer: Allah alleen regelt en bestuurt alles in het universum.
2. Tawḥīd al-Ulūhīyah (Eenheid in Aanbidding)
Allah alleen verdient aanbidding. Geen enkele engel, profeet, heilige of schepsel mag samen met Allah aanbeden worden.
3. Tawḥīd al-Asmāʾ wa-ṣ-Ṣifāt (Eenheid in Namen en Eigenschappen)
Allah moet worden erkend met de namen en eigenschappen die Hij aan zichzelf heeft gegeven.